Yeryüzü Yaraları Şiiri - Önder Karaçay

İlkeyi terk edeni içi boş karakteri dik tutamaz
İçi boş çuval her çağda dik durmaz
Emanet sorunsuz bir şekilde alınan yere teslim edilir ise itibar bitmez

Yoksa dile geldiğim her yürekte tufan olurum!
Solmamak için direnen her çiçekte baharı getiren devrim olurum.

Yaşamım boyunca özümle yaratım. Dünkü kendim ile bugün ki farkım kadar kendimi aştım.
Yaşamdan aldığım güç ile yaşama geri karıştım.

Ulu ulusumun kurultay meclisi figüran dekoru olamazdı
Sarayda pişir, ulusu meclisinde tuzağa düşür düzeni bizi çok üzdü!

Temsili de sorundu, temsile talip olanı da!
Çenesi her kuvvetli aldatının payına bir yetki düştü.

Yaşamsal değerlerden uzaklaşmıştı sorun
Duyarsızlık çağı inatlaşma ile son buldu
Bitti yorum!

Çölleşmiş beyinler öğretir, yaşama sel gibi akan bilgeliği
Zorbalığı eritir us ve duyunc dengesi sağlayan ahlak etiği
Bitmedi daha ozanın betiği.

Engebesi olmayan dağlar tepesine ulaşan yetiştirmez
Dağının kayası oğlu çıktı dağının tepesine, atmıştı bir kere tepesi
Anadolu yeryüzü dağının merkez üssü
Sahibi Türk ile yine güldü yüzü

Türk tek başına değil ki görünmez ordular gibi savaşır gönülden gönüle gezer her sözü
Tarih sahnesine çıktı mı kör eder her kem gözü
Söyler son sözü, ölçü olarak koyar tözü, devrim ile yine küllerinden doğmuştur hardır közü

Yar ile yara yan yanadır
Yara yardan, yar yaradan
Her gül ile dikeni yan yanadır
Her güzelliğin bir çirkin yanı
Her çirkinliğin güzelliğe davet eden bir yanı yan yanadır

Sorunun yanındadır çözüm
Çözümün içinde sorun iç içedir
Hadi bunu çözün!

Yeryüzünde yoksa genel yarar siyaseti
Ürer her ulusal yerde zafiyeti

Yaraya terziydi zaman, yolcusu adam oğlu bir kan.
Yeryüzünde zalimlerin zulmü vermiyordu yine aman!
Devrim ile şifayı tufanda ibret ile verdi deryası umman.
Sevgi fikri yine yaratan yarın içinden geldi yaraya sürülür derman.

▪️Önder Karaçay ▪️