Yeniden Başlarız Şiiri - Kasım Kobakçı

Rüyalarda kaybolmuş bir nehir,
Gökyüzünden dökülür hep zehir,
Gölgeler silinmiş yavaş yavaş,
Toprağında büyüyor bir şehir.
*
Saatlerin durduğu o yerde,
Kara güne saklanmış bir perde,
Aynalarda parçalanmış yüzüm,
Derman olmaz içimdeki derde.
*
Uçurumdan dökülen yıldızlar,
Çığlık atan gecede yalnızlar,
Sessizliğin içinden geçerim,
Kayboluyor uzakta hırsızlar.
*
Kumdan kale yaptım bir boşluğa,
Su dökünüp kurulmuş loşluğa,
Adım adım silinmiş tüm yollar,
Adım düştü sonsuz sarhoşluğa.
*
Havalandı denizden gemiler,
Yıldızları yutuyor kediler,
Balıkların ağzında uçarken,
Boşluklarda gezinir periler.
*
Saatlerin zembereği kırık,
Gökyüzünde kara bulut ışık,
Gelmişim rüyaların sonuna,
Bu karanlık aklıma yapışık.
*
Renkler akmış odanın pasına,
Yüz sürerim gecenin yasına,
Geçerken kırmızıdan maviye,
Düşerim ben ölümün tasına.
*
Bir cam var aynalarda eriyen,
Bir dam var duvarlara dikilen,
Her sahnede bir başka başlangıç,
Bir zat var bedenime dökülen.
*
Caddelerde süzülür balıklar,
Kaldırımda büyüyor sazlıklar,
Tepemizde dönüyor kargalar,
Penceremden dökülmüş ıslıklar.
*
Masalardan konuşsun bardaklar,
Alev alev yansın o dudaklar,
Açılsın o tiyatro perdesi,
Ağaçlarda uyusun yapraklar.
*
Gökyüzünün rengi hep sapsarı,
Kovanından kaçmış bin bir arı,
Duydum ben rüzgarların sesini,
Eriyor bak dağların son karı.
*
Saatlerin kolları kesilmiş,
Anıların defteri deşilmiş,
Dönerken geçmişime yeniden,
Tüm heykeller yerine dikilmiş.
*
Kelimeler yutuyor sesimi,
Görselerdi o garip resmimi,
Çizgilerden taşardı denizler,
Unuturdum belki de ismimi.
*
Karanlıkta parlıyor bir fener,
Kendi ekseninde boşa döner,
Düşerken gözlerimin içine,
İçimdeki tüm ateşler söner.
*
Adamın elindeki şemsiye,
Saklıyor bak güneşten hediye,
Bıçaklar kesmiş o bulutları,
Soruyorum bu hayal ne diye?
*
Yüzü olmayan bütün insanlar,
Sokaklarda tükensin zamanlar,
Geçeriz hayallerin içinden,
Başlıyor bak yeniden romanlar.
*
Gözlerimde kuruyan o bağlar,
Ellerimden kayıyor tüm ağlar,
Bir rüyanın dibinde uyurken,
Zaman burada delice çağlar.
*
Aynalardan çıkıversin kadın,
Dudaklardan silinsin hep adın,
Kopmuş toprağından tüm çiçekler,
Kalsın boğazındaki feryadın.
*
Ceketinden dökülmüş mermiler,
Gökyüzünde belirmiş çizgiler,
Siyaha boyarken gök kuşağı,
Kafamızdan silinmiş bilgiler.
*
Kapıları açarken rüzgarlar,
Tepelerde eriyor tüm karlar,
Gezerken yıldızların altında,
Atılıyor masalarda zarlar.
*
Saatleri geriye alalım,
Sonsuzluğun içine dalalım,
Uyanmadan geçiyor bu ömür,
Bu rüyada yabancı kalalım.
*
Gökyüzünden yağıyor bak taşlar,
Yuvasından uçuyor tüm kuşlar,
Yere batmış binaların hepsi,
Değişiyor aynalarda kaşlar.
*
Bir tablonun içine gireriz,
Denizi ufuklarda düreriz,
Parçalanmış zamanın dişlisi,
Bilinmeze halıyı sereriz.
*
Her şeye de yeniden başlarız,
Tüm korkuyu burada taşlarız,
Sonu da gelmiyor bu rüyanın,
Boşlukları umutla dışlarız.