Yeniden, uçmayı öğrenirken,
Yeniden yürümeyi,
Yeniden konuşmayı,
Yani yeni bir lügat'in en kafiyeli dizeleri gibi.
Mutlu kelimeler bırakmayı,
Yürüdüğümüz yollara,
Kaldırımlara,sokak lambalarına,
Yavru kedilerin pati izlerine.
İki farklı gözle,
Aynı hilal'in ışık süzmelerine dokunuyorken.
Ağlıyormusun ?.
Ne kadar benziyor acılarımız birbirine.
Dokunamadığım hislerini ,
iliklerime kadar hissediyorum nasılsa.
Hala umut edebiliyor olabilmemiz şahane.
Umut...
uzun zamandır ölü benizli kardelendi ben de
'İyilik bulaşıcıdır '. İyi olalım...
Hep iyi olmak için savaşmadık mı ikimiz de.
Şimdi,
Topla evine götür,
Kıpır kıpır heyecanımın şarkılarını.
Ardışık sayılardan sonsuz kere heyecanım.
Bizi özledikçe dinle...
Dinledikçr bizi özle lütfen....
Müyesser Doğan
Kayıt Tarihi : 3.07.2026 11:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!