Yeni yıl Şiiri - Zehra Yurtseven

ben bu gece
saat tam on ikide
arka bahçedeki büyülü eşikte
kuş tüyünden bedenimle
gökyüzüne bakacağım

gidene sitemim yok
eksildim belki biraz
elimde kalan birkaç parlak taşla
yeni geleni karşılayacağım

bir nergis gördüm bugün
beyazın içinde incecik sarısı
öne eğmişti başını
tazeliğini kokladım
her nefeste
saklı bir tomurcukla açacağım

sen ve ben
küçülen yeryüzünde
sıkı urganlara dolanmışız
belki de
kesişen geçmişlerde
yeniden doğmalıyız

ayaz acı soluğunu çekmiş yaklaşıyor
biz eskimiş perdelerin arkasında
gündüzlerimizi kısaltan
iyimser rüyalardayız

bu gece binlerce yalnız yıldız
mekansız heveslerin peşinde
kavuşmaya yakın
telaşlı bir bekleyişte

saat tam on ikide
hücrelerimden süzülüp çıkacağım
bu hudutsuz boşlukta
pervasızca parlayan bir ışığı arayacağım

her günümü
bir yıl kadar yorgun yaşadım
belki bu ışıltılı geceyi
takvimden sessizce çıkaracağım