Durgun sular köpürür, kıyı yer değiştirir birden,
Mevsim kabuk değiştirir, tomurcuk güneşe uzanır.
Eski bir şarkı susar, taze bir ezgi doğar yerinden,
Zaman, kendi ördüğü ağdan yeni bir ufuk kuşanır.
Kuşların kanadında taşınır o adsız bekleyiş,
Bir kapı aralanır, günün ilk ışığı sızar içeriye.
Gölge çekilirken sahneden, başlar asıl yükseliş,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta