Yelkovandan Avara Şiiri - Seyfi Karaca

Yalnızca dağın ardı
Duvarın kapının dışında değildir dünya
Tuğlası birbiri ardına itiş kakış hesapta hep içeri giren dışardaki insan soğukluğuyla eşiği viran
Yıkıntılarla konuşan fotoğraflar gibi
Penceresi harabe
Kendi çukurunda bekleyen insan sahteliği ve soğukluğu hep iş kurup oyun çevirmeye donatılmış
Niyeti bünyesi bozuk kirlenmişliğin
Eşyaların yüzüne yapışmış boyası silik afişler ve yazılar gibi çatlaklıklar arasında sinmiş solmuş çark ile
Durmadan tezgah silip cam bardakları ve şişeleri parlatan kafası bulanık meyhaneler gibi
Yol
Su
Cadde
Sokak
Galeri
Gazino
Elektrik vesair
Ebediyyen sönükleşmiş paydosa taşınmak üzere kenardan çağrılmayı bekleyen cafcaflı nöbetin
Trenlerini boşaltan tenha bir gar mesaisinde kış kadar her yeri sımsıkı kül rengi ve keskin ayaz
Eskiden omuzlarında sinemaların afişlerini ve duvar yazılarını taşırdı sokaklar boyunca sıvası dökük evler
Siyah fermuarla cevresi kapatılmış da sanki poşetlenmiş suskun küskün ceset gibi
Avare dolanıp dönüyor
Kendinden kirişi kıran akrep yelkovan
Ve Her insan

Mart/26