Yelkovan Şiiri - Kalender Yıldız

hayatı sever gibi sevmişlerdi
sonra soğudular
hayattan soğur gibi
adam “bekâr” karısı dul
güne merhaba derken akşam
ayrıldılar

adamın göğsünde
yaralı bir kalp
kadının kucağında bulut
neden rüzgar doğuya

çocukluk ülkesinden
yorgun dönmüştü adam
kadın o ülkeyi hiç tanımadı
soldu taşlıbayır’da bir gül
mevsimler boyu

yıllar sonra karşılaştılar
ayrıldıkları yerde
adam yenilmiş kadın sevimli
yeniden tanıştılar
iki yabancı gibi

denizler kalktı limandan
yeşil gözlerde kayboldu adam
içinde keder bileğinde yelkovan
şehre merhaba derken akşam
iki dost gibi vedalaştılar

sapanbağlar’da bir sevdalinka
hatıradır sancak’tan
ayrıldıkça kavuşan
birleştikçe dağılan
yalnızlık coğrafyası kalbimize