Tren yolu sessizliğinde,
Gurbet şarkıları çalıyor, loş kompartımanların, eski koltuklarında.
Bir zamanlar ki, muhteşem ihtişamıyla şehirler.
Şimdi, virane imparatorluklardan kalma, yıkıntılar altında.
Çöllerden geçiyor, kırbasında sarhoşluklarıyla bedevi.
Sevda vahaları kurumuş, dünyanın tarlasında.
Yönsüz kalmış rüzgarlar, kutup yıldızı kaybolmuş, gecenin siyahında.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta