Seni en çok şiirlerde sevdim. Yakıyordun ve yaktıkça ben düşüyordum dizelere…
Bazen bir imge oluyordun en gizliliğinde, bazen yanık bir türkü en sadeliğinde…
Sevgili; sen en çok şiirlere yakışırken, yazmakla bitmeyen satırlara yazılıyordun…
Seni yazmak kolaydı, yaşaması zordu…
Öyle çaresiz, öyle aşk dolu…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta