Seni en çok şiirlerde sevdim. Yakıyordun ve yaktıkça ben düşüyordum dizelere…
Bazen bir imge oluyordun en gizliliğinde, bazen yanık bir türkü en sadeliğinde…
Sevgili; sen en çok şiirlere yakışırken, yazmakla bitmeyen satırlara yazılıyordun…
Seni yazmak kolaydı, yaşaması zordu…
Öyle çaresiz, öyle aşk dolu…
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta