İnsan yalnız başına kendi sesini duyabiliyor. Kalabalıklar öteliyor sesleri…
Sesini duyurmak istediklerin yanında olmadıkça ötekileşiyorsun.
Özlemini duyduğun her neyse daha bir yakınlaşıyor ve acıtıyor…
Sesin kulağını yırtarcasına haykırırken,
Boş gözlerle bakmış olduğun noktalar yeni yüzler yaratıyor.
Sen kendi sesinle bir başına…
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta