İnsan yalnız başına kendi sesini duyabiliyor. Kalabalıklar öteliyor sesleri…
Sesini duyurmak istediklerin yanında olmadıkça ötekileşiyorsun.
Özlemini duyduğun her neyse daha bir yakınlaşıyor ve acıtıyor…
Sesin kulağını yırtarcasına haykırırken,
Boş gözlerle bakmış olduğun noktalar yeni yüzler yaratıyor.
Sen kendi sesinle bir başına…
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta