Bu ne ilk yanışım nede son yanılışım olacak…
Yanlışım başlamadan sonu belli olan aşklar üzerine düşüşlerim…
Üzerimden eksilmeyen bir aşkın yorgunluğu bitmeden, diğeri boy veriyor.
Ben en çok aşk’ı sevdim sevgili… Ben senden uzaklaştıkça aşk’a geldin…
İlk kez ağladım aşk’ın yolculuğuna ve ilk kez dilim dönmezinde lâl…
Yutkunduğum kelimeleri boğuyorum bu çaresiz sığlığımda…
Bilmeliydin sevgili ben en çok aşk’ın ulaşılmazlığını sevdim.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta