Anlamsızdı her şey sana dair.
Sen yoktun ve seni dillendirebilmek çok zordu.
Yazdıklarımı topladığımda bir sen etmiyordu sevgili…
Sen gidendin ben kalan… Tüm kurallar altüst…
Çünkü bir sonuç yoktu. Sen ve yazılanlar…
Ben yoktum bütünün içinde; sonuçsuzluk dilimi…
Yazdığım kalem en büyük dostum ve düşmanımdı…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta