Her biten gün bir yenisini doğuruyor ve gözlerin güneş…
Her güneş yakmaz sevgili sen gibi… Yanışım yeni yazılara meydan okuyor.
Öfkemi kustuğum satır araları, kimliğini gizlemiş olsa bile; bende açık bir yara…
Kabuk bağlamayan düşlere soyunuyorum.
Yalnızlığın hüküm sürdüğü geceleri, ben her gece sen diye üzerime giyiniyorum…
Öyle yalnız, öyle dolu…
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta