Seni yazmaya çalıştıkça ve tarif edilemezliğini gördükçe düşüncelerimin zincirlerini kırasım geliyor. Saçma sapan aşk yazılarına gömüyorum başımı… Bir nebzede olsun rahatlamış hissine kapılıyorum. Kandırıyorum kendimi sevgili… Oysa seni hiç kandırmadım…
Neysem oyum dedim demez olaydım… Derler ya “son pişmanlık fayda etmez” pişmanım…
Sondan bir sonrası var mıdır sevgili, ben oradayım şimdi…
Belki bu sondur diye…
Öyle pişman, öyle çaresiz…
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta