Seni anlatan şiirleri bıraktım sevgili…
Şiirler seni dillendiremedikçe; şiirler sele döndü ve döküldü kâğıtlara yazı oldu.
Kurutuyorum döktüğün gözyaşlarını sabah seherlerinde…
İçimde bir yerlerde var olan imgelem dürtülerine kulak asmıyorum. Doyurmuyor hiçbir yazılan ve okunanlar… Sana söylemiştim ya “Her aşk kendini öldürür” keşke demez olaydım ve haklı çıkmasaydım…
Öyle tutkun, öyle şevkle…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta