"Yazık, kör bahçıvanın bahçesinde açan goncaya.
Yazık, değer bilmeyenin avuçlarında solan cevhere.
Yazık, yere serilecek halıları alıp duvara asanlara…"
Yazık, aynaya bakıp
kendini göremeyenlere;
başkasının gözlerinde arayanlara
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta