Gün yangınlarıyla çıkmazlarda kıvranışın başlar
kapıyı çalar tek başına kalmışlığın ölümcül gerilimi,
zincirleyemediğin bir öfkenin tortusu sarar yüreğini
kabuk tutmayan aşk yarasıdır kanar ha kanar
Ne acıdır her sabah günaydınsız bir güne uyanmak
gülümseyen şafaklarda artık çiçekler açmayacak
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
