Ellerindeki kağıtlara bakıp mısraları alkışlıyorlar.
Hayatımı orta yere bırakıyorum, şaşkınlık içinde müzede eser izler gibi izliyorlar.
Ben satırların arasında can çekişerek ölüyorum.
Ömür öğütüyorum, onlar gelmiş ne güzel mısra.
Karşınızda durmuş, ruhumun en mahrem odalarını ardına kadar açmışım.
Her kelimemin bir yeri kırık, her noktam bir çığlık...
Boğuluyorum Aloo, boğuluyorum!
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta