gökyüzü alev alev yanarken
kınası yakılacak gelin edası ile
sessizce süzülen, bir bulut gelir
nazlı gözyaşı bulutun koynundan
düşer tenine toprağın
toprak, damadın sabırla bekleyen yüreği gibi
gökyüzünden gelen buse ile uyanır
tohum usulca gülümser
insan kendi içinde yağmuru dinler
Ve, böylece hayat
bir damlanın düştüğü yerde
yeniden başlar...
Kayıt Tarihi : 29.06.2025 14:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!