Nazan Yinanç Şiirleri - Şair Nazan Yinanç

Nazan Yinanç

Sen yine
Ergimiş fay hatlarına kıvrıl içimin
Yine salkım söğütlerden daha çok yaprak
Belki yazdan kalan kaküllü cümle
Şimdi akvaryumda sevişen yosun

Devamını Oku
Nazan Yinanç

Öksüz bir denizden geliyorum
Kımıltısız duruyor avuçlarımda en derin sulardan acı
Yüreğimde akasya kokusundan bir dal çocuk
Büyüyen bir ormanım sabaha doğru
Tedirgin bir gülüşle öpüyor alnımı güneş

Devamını Oku
Nazan Yinanç

belki de
hasretin
ana yurdudur
şiir

gerçek yüzümüzdür

Devamını Oku
Nazan Yinanç


annem beni doğurmayacak
biliyorum
böyle yalnız bir öyküyü okur gibi
geçirecek bozkır akşamlarından
denize ulaşmayan nehirleri öğretecek birer birer

Devamını Oku
Nazan Yinanç

1

Gelsen
Sessiz harflerinden okusan mevsimleri
Kısa şiirler yazsan nisanın baharla geldiği zamana
Yoksulluğu azalsa düşlerin

Devamını Oku
Nazan Yinanç


kim söyleyebilir
denizin bittiğini dalgalara
derinliğin karanlık boşluğunu kim
suskunluğun kıyılarını kalbin
bir insan mesafesi aralık sokaklarda

Devamını Oku
Nazan Yinanç

"ben gurbete giderdim
telefon direkleri
ağaçlar
sıra sıra dağlar bizim eve giderdi... Uğur Balcıoğlu"

ben gurbete giderdim

Devamını Oku
Nazan Yinanç

"bir kanat gölgesi geçti yüzünden.
kartal mı desem yoksa keder mi" Onat Kutlar

ıssız balkonlarında zaman
aynı hüzünle kuruturdu güneşten kumlarını
sular geçerdi gökyüzünü bulutlarla donatarak

Devamını Oku
Nazan Yinanç

"yine düşüyor ipek mendil
bir yeşildir
sızıyor yine
güneşin
dudağının
kenarından

Devamını Oku
Nazan Yinanç


ya gelirse diyorum sözcüklerim misafirliğe
yorgun kayalar arasından o hüzünlü yeşil
o hiç incitmediğim yaralı çocuk
adını sabah koyduğum şiir
özgürlüğe sarılır gibi ruhunuza

Devamını Oku