-hangi annenin sustuğu ninnidir ağladığımız-
hala orada mıdır
o rüzgar
o mevsimsiz yangın
o topraklar
-akşam
göç yollarına dökülen kanat tüyleriyken telaş
ince uzun düzlüğünde dinginliğin-
gökyüzü bilirdi
su
güz uğramadan
senin aşkına bakmak
prematüre doğan kimsesiz bir çocuğu emzirerek memelerinden
güneşe banar gibi katıksız ekmeği
su vererek toprağı delen sürgüne
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!