Yavuz Mercan Şiirleri - Şair Yavuz Mercan

Ey milletim uyan artık
Hak rengiyle boyan artık
Ol doğruyu duyan artık
Gel birlikte yürüyelim

Zulme destek olmaz isen

Bir koltuk uğruna yandı bu halkım
Zalimi dost sanıp kandı bu halkım
Batılın zehrine bandı bu halkım
Kurtuluş İslam'da haydi sende gel

Faiz mikrobuyla çöktü bu halkım

Dağımda gül açardı
Bağımda çiçek vardı
Her yer yemyeşil
Her yan bahardı.
Şimdi gökyüzünde uçaklar
Ülkemde figan var

Ben bu kuyudan nasıl çıkacağım
Benim kuyum çok mu derin
Bir ip atın bana el verin
Ben bu kuyudan nasıl çıkacağım
Bana bir çare söyleyin

Kök salmışız derinlere
Yıkılmayız bunu bilin
Uzanmışız ta göklere
Eğilmeyiz bunu bilin

Hakk'a tabi olmuşuz biz

BURASI DÜNYA
HAYAT BİR RÜYA
GELEN GİDİYOR
HEPSİ RÜYAYMIŞ

YAZI DA GÖRDÜK

GÖKTE KARA BULUTLAR
YOK OLACAK UMUTLAR
HÜKMEDECEK TAĞUTLAR
SICAK GEÇECEK BU YAZ

TOPRAK KANA DOYACAK

Ne gülü sevdin ne de dikeni
Yok ettin ne varsa yerden biteni
Hem nesli mahvettin hem de ekeni
Gülleri kurutan bu zalim düzen

Ormanlar yanıyor seyre dalıyon

Ruhsuz beden taşır idik
Ensemizi kaşır idik
Günahta yarışır idik
İslam geldi hayat bulduk

Cehaletle yoğrulmuştuk

Yalanlar aleni hakikat gizli
Arayan doğruyu bulur demişler

Zalimin zulmüne eğme boynunu
Kılıç darbesiyle kopar demişler