Dünün öldüğü yerden geliyorum
Sürgünün döndüğü yerden geliyorum
Bir hayal kasaba yaşar yüreğimde
Ben hüznü terk edip kederden geliyorum
Hasretlerin tükendiği bir garip ülkede
Zindancı kahyası,
Bana kabuslar yaşatan sevgili
Ellerinde karanfiller var
Senden bir havadis yok
bu sabah erken indim şehre
belki bir kaç güzel kız, dedim
düşer gözlerime
bu sabah, çok düşündüm
erken kalktım
Bugün
Bu üçüncü düzen ülkesinden sesleniyorsam sana
Çaresizliğimdendir
Ağlamak istiyorsam ayaklarımn kapanıp
Ağlamak ve haykırmak
Sana yazılmış şiirim yok benim
Evet, insanım ve varım,
Herkes gibi yaşarım...
Yer, içer, gezerim,
Ben herkes gibi kendime benzerim...
bu uzun bir maratondu
çok koştum
taşlı dikenli yollara girdim
canım yandı
halim dumandı
varsan eğer
ben de varım
ve kalmaz bu şarkı
ne eksik, ne de yarım
ruhumdan sıyrılmalıyım
haykırmalıyım hicranımı
sana olan sevdamı
sırrımı heyecanımı
***
sesine ses vermeliyim yıldızların
Şarkılar sinecek iğreti masaların kaçamak duruşlarına
Rüzgar şiddetlenecek karanlığa inat
Yağmur dinecek kızıp kuytusuna gecenin
Ben boynumu büküp ağlayacağım
'şimdilik' sana şiir yazmayacağım
ben ağlıyorum
ansızın kayboluyorsun aynadan
aradığım kişiye ulaşılamıyor
camlara vuruyor bir çift parmak
insanların bardaklarda dudakları eskiyor
bir sensizlik yeniliyor uykuya
seni çok özlüyorum abicim
Sevgili Kardeşim,
Ne güzel şiirler yazmışsın, ne sıcak, ne içten. Uzun zamandır tanışmamıza rağmen, konuşmalarımızda hiç gündeme gelmemişti. Sana bu satırları hayattayken söyleyebilseydim keşke!
Ne düğününe, ne güzel kızının doğumuna, ne de cenazene gelebildim. Rabbimden sana mağfiret v ...
Sevgili Yavuz, şiirlerini okumayalı epey zaman olmuştu, Okudukça adeta 7 sene öncesine gittim. Yüreğine sağlık...