Geceleyin yıldızlar, geceleyin duman,
Geceler ölüm, figan ve zindan…
Bir gece sahildeydim, amaçsız ve ürkek,
Semayı seyrederken buldum sevdayı.
Ben kimdim, sen kimdin?
Ne pişmanlık
Ne yanmışlık
Ne kıpkırmızı kırılmışlık!
Nazlı akan soğuk sularda
Ayaklarım donuyor
Dünden itibaren
Bir yanım öldü
Bir yanım kurşun yedi
Bir yanım ayrılık gördü
Aynada yokluğunu gördüm
Bir işlemeli mendil gibi geçen günlerin
Karanfilime
Bugün kırmızı giymemişsin
Ellerinde çiçek de göremiyorum
Bir karanfilden daha hazin yüzün
Nerdesin, seni tam seçemiyorum
Güzelliği umudu ve sükutu
Senin gözlerinde seyrediyorum
Beni senden mesafelere
Bütün gücümle kahrediyorum
Gülüyorsun; bütün alem gülüyor
Hangi mısraya elimi atsam
Bir ince loşluk
Kelimeler çetin
İşte sarhoşluk
Bana dokunmayın
Hüznüm başıma vurdu
Kendimde değilim
Bana dokunmayın
Öfkem büyük
Eylül ve Sen
Bahar seyrek adımlarla ilerliyor
Maziye doğru kayıyor zaman
Günler yeni doğmuş birer bebek gibi
Saf ve günahsız
Nasıl özlerse kabir insanı
İşte öyle
Nasıl gözlerse sema kuşlarsa
İşte öyle
Dualarım bir adım
Ya gözlerin
Dışarda rüzgar esmiyorsa,
İçerde sizi ürpertecek kadar
Ve bir ayrılık yemini etmişse yağmurlar
Kar inatla yağmıyorum diyorsa
Utanmışsanız
seni çok özlüyorum abicim
Sevgili Kardeşim,
Ne güzel şiirler yazmışsın, ne sıcak, ne içten. Uzun zamandır tanışmamıza rağmen, konuşmalarımızda hiç gündeme gelmemişti. Sana bu satırları hayattayken söyleyebilseydim keşke!
Ne düğününe, ne güzel kızının doğumuna, ne de cenazene gelebildim. Rabbimden sana mağfiret v ...
Sevgili Yavuz, şiirlerini okumayalı epey zaman olmuştu, Okudukça adeta 7 sene öncesine gittim. Yüreğine sağlık...