Günün yorgunluğu bir kefen gibi sarmışken bedenimi,
Açtım kapıyı, sığındım evime; o ıssız, o sahipsiz limana.
Tek dileğim biraz uyku, biraz unutmaktı dünyayı...
Odaya girdim, uzandım karanlığa ama bir eksik var;
Bir boşluk var ki, uçurumdan derin, geceden kara...
Yastığım yok!
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta