Yaşlı Oldum Yolunda Şiiri - Semih Eratlı

Bir gönül macerası, kirpiklerinle kazdığım kuyu,
Dedim gel gönlümü hoş eyle, göğsüme yaslan da uyu,
Yıllar boyu karanlığı rehber eden bu kalbimin,
Yol gösteren feneri ol, aydınlat değişsin huyu.

DEĞİŞEMEDİM…

Merdivenim olamadın, kuyulardan çıkamadım,
Ellerini uzatmadın, çıkmak için tutamadım.
Gözlerinin ışığını, güneş yapmadın ki bana,
Bu zifiri karanlığı, yüreğimden atamadım.

AYDINLANAMADIM….

Alsana beni benden, al da uzaklara at,
Karanlığın içinde, bir yudum ışık yarat,
Demedim ki yüreğime saplan bir hançer gibi,
Tedavisi olmasın, hücrelerimi kanat.

DOKTOR İSTEMEM…

Kuyulardan kurtulsam da, bu kez yüce dağlar paklar,
Dertlerim dağlarda var olan, taş zerrelerinden de çoklar,
Gençliğimin enerjisi kalmadı, yollarında tükendi,
Saçlarımı mesken tuttu, kar beyazı bu aklar.

BANA DEDE DİYORLAR…

Duymuyorsun ki yine, boşa gider sözlerim,
İlacım olmuyorsun, bükülüyor dizlerim,
Belki bir gün döner dedim, ümidim yok olmadı,
Gençliğimi yitirdim, hala seni özlerim…

İLAÇ TA KÂR ETMEZ…