Beni arama kapılarım kapalı sana
Gelemem imdadına düşünce dara
Gideni sil hayatından derdi annem
Düşemem peşine koşamam sana
Kaldığın yeri sevmiyorsan
Gönlüm yaralı bir yara
Yarası kanıyor hala
Beklemekten usanmadım
Gidin söyleyin o yara
İlk mektubu ilk hatıra
Ben sana yandım yârim
Ben sana kandım yârim
Geceden sabahlara
Kapında kaldım yârim
Yazı kışı fark etmez
İçimde yanar ateş
Hata mühim değil
Affedilir unutulur
Gideni unutmak zordur
Kalan gidensiz unutulur
Unutulan umutsuz olur
Bazen yok olurum kendi içimde
Ararım karanlıkta bir fenerle
Her şey susuyor yalnızlık içinde
Sorarım kendimi cevaplar içinde
Sana yasakladım gidemezsin
Yokluğun dipsiz çukur gibi
İçindeyim en derindeyim
Korkuyorum senin gibi
Kenardayım en kıyıdayım
Hiçbir şeyin değeri yok
Kaç kişisin
Nasıl çoğaldın içimde böyle?
Dünya güneşi gibisin
Nasıl da parlıyorsun öyle
Sıcak yellerle esiyor
Akıyorsun içime
Çok ağır geliyor yüreğime
Acım taze yüreğim ağrıyor
Bu tavrın hiç hoş değil
Yaram kabuk bağlamıyor
Yalan söyledim
Yüreğim anlamıyor unutmaya unutmuyor
Geceler dost olmuyor Gözyaşımı saklamıyor
Diledim her duamda kalbini yaradandan
Bedenim acılar çeker yüreğim bir hapiste
Ödedim her nefeste bu aşkın bedelini
Çiçek açar nazlanır
Kalbim görür hızlanır
Yanaklarına aşkı
Koysam titrer dudaklarım
Yüreğine sar beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!