Sen toprağın yedi kat dibinde
Göz değmemiş el değmemiş
En değerli mücevherat
Gönül gözlerim hep bayram eder
Her baktığımda
Yenilmem sanmıştım
Aşk beni de yendi
Hep kalırım demişti
Beni bırakıp gitti
Eğilmem sanmıştım
Beni sana hapsettin
Seni bana tutsak ettin
Gözüm gönlüm sende kaldı
Seni bana yasak ettin
Beni sana aşık ettin
Ben sensiz susuz açmayan gül gibiyim
Derdim çaremden çok çaresiz biriyim
Günüm sensiz güneşsiz karanlık gece gibi
Efkarım sabrımdan çok sabırsız biriyim
Hasretini dağlara, dağlara söyledim
Hazmedemiyorsun nefeslerimi
Kaldıramıyorsun hislerimi
Gördüğünde gülüşlerimi
Çatlayarak haset ediyorsun
Azmedemiyorsun kıskanıyorsun
İçim acıyor, hissediyor musun?
Seni bekliyorum hala ne duruyorsun?
Yalnızım en çok da sensiz yalnızım
Yokluğunu benden almayı düşünmüyor musun?
Çöl gibiyim bir damla yağmurum olmaz
Ne kadar kuruysam o kadar derinden yanarım
Seni sevmek için gelmişsem bu dünyaya
Ahdım olsun hiçbir an seni unutmayacağım
Bin yıl yaşasam ve bir gün bile görmesem
Yokluğunu bahane edip seni unutmayacağım
Benim sana duyduğum aşkı
Kim hissetti kime karşı
Kalbin bilmiyor
Kalbim onun sırdaşı
Yerin dolmuyor
Sabrımı zorlama
Zaten yanımda değilsin
Hiçbir şey yolunda değil
Ben de iyi değilim
Seni sevmekle başladı
Senden yoksunum yok sonum
Sessiz sedasız duruyor sol yanım
Sevdasız yaşanmıyor bu şehirde
Dön bekliyorum aynı yerde
Etrafımı saran ateş çemberi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!