Seni gönlüme alırken
Ne geç dedim ne erken
Zamana meydan okudum
Ömrümün sonuna kadar sen
Ben kendimden eminim
Senin yerine sevdim kendimi
Giremedim yerine
Havalar üşüyor üşütüyor
Sarıldım kendi kendime
Isıtamadım ben beni
Üstümde ben
Acılar tükenmiyor
Biri biterken diğeri başlıyor
Sırtladım bunca derdi kederi
Söylemedin neden gelmediğini
Gelirsin diye bekledim gelmedin
Vur gönlümün tellerine
Düştüm yine ellerine
Sen de keyfe göre
Vur gönlümün tellerine
Düştü ya kalbim ellerine
Seni buldum gecelerin uykusunda
Baktım hala kanıyorsun kalbimin yarasında
Sen gidersen uyanamam gidişinin sabahında
Kalktım hala yalnızım aşkımızın masasında
Gittin benden aniden yıktın kalbimi
Yangınım sensin sönmesin
İçimde kül olmayan
Azalmayan çok alevlisin
Üstümde ateşten gömleğimsin
Yangınıö kalbimi delmesin
Geldiğimde kapın açık olsaydı
Bugün yine en çok sevilen sen olurdun
Gel dediğimde kapıma gelseydin
Gönlümün tek aşkı sen olurdun
Ama açmadın kapımı çalmadın
Yar sen bana yan sen bana
Yandım sana yar ben sana
Alev alev yandı kalbim
Tutuşurum aşkla sana
Küle döndüm bak ben sana
Yar ben sana
Karlı dağlar duman olur
Yarim benden uzak durur
Kara dağlar duman olur
Yar hasretin kalbe vurur
Mecnun gibi dağ başında
Sıraya aldılar önce vurdu yar
Yarabandı'lar saramadılar
Gece kondular gündüz oldu da
Yine yalnız bırakmadılar
Gelince gülünce sevince geçer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!