İnsan kaç kere ölür, kaç kere ölümü iliklerine kadar yaşar?
Şimdi bir ayrılığın ayazındayım.
Dona çeken ellerimle, dokunuyorum soğuk mezar taşına.
Mezar taşlarının kolları yok ki sarsın, sarmalasın beni.
Seni çok özlüyorum.
Yıllar geçti, acın dirhem eksilmedi.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta