* Yaşamak Usta İşi Şiiri - Fatma Doğan

YAŞAMAK USTA İŞİ
Yaşamak.
Bir bilgeyi bileyip durmak aslında ruhunda.
O sonsuz evrenden sıyırıp almak duru bilinci
Ya da sindirmek gökyüzünü içine çeke çeke…
Ta ki var olduğunu anlayana dek…

Bir okyanus gibi taşmak kendinden, yaşamak!
Özgür bir at gibi dörtnala…
Koşmak, koşmak…bir düşten diğerine
Ama düşsen bile,
Asil ve mağrur bir devinimle
Kalkıp bir zafer narası gibi ayağa
Karışmak marşlara…

Yalnız değilsin ki?
Düş gezgini ruhlar dolanır bulutlarda saf saf
Basmadan kimsenin ayağına
Ve düşmeden kendi gözünden
Yürümek gökyüzünün mavi yüzünde

Safiyyet dizilmiş
suhufun gerdanında yasa yasa
Ama
Kime göre…neye göre
İzafiyet kanunları…
Göreceli bir kavrayışla
Yanıla yanıla bulunur mu hakikatin kayıp yüzüğü
Ve sanatın altın burma bileziği
Balçıkla sıvansa da
Kış gelince küser mi güneşe şair
Bileyip keskin bir eyeyle bilincini
Çelik iradesine katıp şiir suyunu
Ve kuşatıp hakikatin zırhıyla görüşünü
Zorlaya zorlaya aşkın hudutlarını.
Ya Allah bismillah deyip…sallar kalemini
Yorgun bir savaşçı olsa da o savaşlarda artık
Safiyet mürekkebi içmişse eğer kana kana
Şiirleri damlar durur…dupduru ve arı
Sıvazlayıp kendi eliyle sırtını
Geride bırakır, tüm esir benleri… Bilgelikle…
Yaşamak için.
Gidebilmek gerek bazen, kendinden
Yazmak, şair işi.

Gidemezsen! Yaşayamazsın
Bırakamazsın ardına bakarsan,
Taştan tortuları,
Kemikleşir korkuların birer sütun gibi dimdik
Ve sanrılarla keşkeler yumağıdır geçmiş,
İç içe geçmiş…
Silkelenmek, silkelemek gerek bazen kasırgaları
Yelkenleri açmak, yeni denizlere.
O denizler ki engin ve aşılmamış zihin denizi
Aşmak için, Yaşamak gerek adam gibi
Yaşamak bilgelik işi
Bir bağdaş kurup hayatın üstüne ustalıkla…
Güneş gibi taşmak
Yaşamak ve yaşatmak usta işi…
Fatma doğan 18.07.2026/turhal