Yaşamak Şiiri - Mustafa Taşogullari 2

Bir umuttu yaşamak
Yaşamak istedikçe ,öldü hayallerim
Hayallerim nefes aldıkça, kırıldı gönlüm
Gönlüm yandıkça, kanadı kalbim
Kalbim parçalandıkça ,kayıp oldu ruhum
Ruhum öldükçe, bitti ömrüm

Yoruldum bu hayattan
İnsanlardan
Kimse üzülmesin diye çabalamaktan
Mutlu olsunlar diye kendi mi paralamaktan

Yaşamayı unuttum dünyayı unuttum
Sevgiyi sevilmeyi unuttum
Hayat bir sevda gibi akıp Geçti
Gülmeyi unuttum
Bedeni mi unuttum benliğimi unuttum
Her şeyi anladım da kendimi unuttum...

Vakit geldi zaman geçip gidiyor
Geride ne kaldıysa kaldı ömür geçip gidiyor
Her gelen ömrümden birsey alıp gidiyor
Bir nefeslik canım kaldı hayat akıp gidiyor
Azrail gelmiş bile kapıma adımı sayıklayıp duruyor
Canım bedenime dar geliyor
Bedenimde ruhumda bu dünyadan gidiyor...
Bir nefesti gençliğim ömrüm bitiyor