Bazen nice hüzünlerde büyür ömür.
Akıp giden nehirden yok hiç ayrıcalığımız.
Allah'ın (c.c) bizi bir varlığa çıkarması daima varlığımızın dışında başlar.
Kendi varlığımız dışında ve varoluşta varabiliyoruz içimizden herşeye.
Nerelere nedensiz akmadık ki düşüncede?
Bilinmeze ulaşırken,bilginin gerçekliğine dokunursun daima.
Dur diyemezdik içimizde ki varoluşa.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta