Yaşam Pınarım Şiiri - Kasım Kobakçı

İnce boyun sırma saçın, fikrimi savurup itti,
Dudağından sızan sesler şerbetti, ruhuma yetti,
Kayboldu suretin, toptan sevinçler tümüyle bitti.
*
Seslen ey yaşam pınarım, uçup kalbine varırım,
Ayrılık kavurdu bağrım, susarsan cansız kalırım.
*
Yaralandım bedenimden, şifası dildar teninde,
Duygular örtülü uyur, ağlayan yaşlar nehrinde,
Sadece tasdik umarım, kraliçemin sesinde.
*
Seslen ey yaşam pınarım, uçup kalbine varırım,
Ayrılık kavurdu bağrım, susarsan cansız kalırım.
*
Derin hislere batayım, kaybolacaksam yiteyim,
Kollarını uzat artık, sinede nefes edeyim,
Cemalin ruhuma eştir, beraber neşe dileyim.
*
Seslen ey yaşam pınarım, uçup kalbine varırım,
Ayrılık kavurdu bağrım, susarsan cansız kalırım.
*
Karlı dağları aşarak, menzile hızla varayım,
Yollar uzun uzadıkça, adımla meskun kılayım,
Engelleri yıkıp geçip, sevgiyi şevkle bulayım.
*
Seslen ey yaşam pınarım, uçup kalbine varırım,
Ayrılık kavurdu bağrım, susarsan cansız kalırım.
*
Aydınlık sabaha erip, kederi kökten sileyim,
Yıllanmış acılar bitsin, vuslatı kalpten bileyim,
Sonsuzluğa adım atıp, sinende huzur göreyim.
*
Seslen ey yaşam pınarım, uçup kalbine varırım,
Ayrılık kavurdu bağrım, susarsan cansız kalırım.