Sevdanın Son Sözü Şiiri - Ali Dost Gürgöz

Sevda gençken
ateşiyle övünür.

Bir bakışa dünyayı sığdırır,
bir ayrılığı kıyamet sanır,
sonsuzluğu
birkaç güzel söze emanet eder.

Sonra yıllar geçer.

Yollar uzar,
saçlara biraz kış düşer,
nice ateş küle döner.

İşte o zaman
sevdanın başka bir yüzü çıkar ortaya.

Gitmek mümkünken kalmak,
susmak kolayken konuşmak,
yorulduğunda sırtını dönmek yerine
aynı yükün bir ucundan tutmak…

Sadakat belki de budur.

Her sabah yeniden âşık olmak değil,
bazı sabahlar hiçbir şey söylemeden
aynı hayatın içinde
yan yana yürümeye devam etmek.

Çünkü sevda
yalnız kalbin hızlı attığı zamanlarda değil,
hayat ağırlaştığında da
aynı gönülde kalabiliyorsa
kök salıyor.

Yıllar sonra
insan dönüp baktığında
kimlerin geldiğini değil,
kimin kaldığını hatırlıyor.

Ve ömrün sonunda
sevdanın en güzel sözü
belki de yalnızca şu oluyor:

Buradayım.