Hayatımıza aldıklarımızı severiz,
Kalbimize yazıp kader diye biliriz.
Gitmesin diye dualar dizeriz,
Kırılırız, susarız… yine de “biz” deriz.
Uğruna yollar aşar, kendimizden geçeriz,
Bir el uzansın diye dünyayı küçültürüz.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta