Yarım kalan temmuz Şiiri - Beyza Nur 2

Temmuz akşamı sustu penceremde,
Yağmur ince ince düştü içime.
Bir adım atsam dünya düzelecek sandım,
Yüreğim izin vermedi gülmeme.
Rüyalarım seni saklıyor gecelerde,
Uyanınca eksik kalıyor sabahlar.
Bir adını anınca bile içimde,
Sessizce çoğalıyor yalnızlıklar.
Tanrı bilir mi insan beklemekten yorulur mu?
Bir mevsim, bir ömür gibi geçer mi?
Bilir mi seni unutmaya çalışan kalbin,
Her denemede sana geri döner mi?
Ben yine seni sevdim kimse duymadan,
Bir dua gibi sakladım ismimi yanında.
Yağmur diner elbet, geceler biter belki,
Ama bazı sevgiler kalır ömrün kıyısında.
Güneş doğsa da eksik bir ışık var içimde,
Çünkü bazı insanlar gidince,
Bir mevsim değil,
Koca bir hayat değişiyor.