Sessiz Özlem Şiiri - Beyza Nur 2

Kalbimin seni aradığı geceler,
Rüzgâr adını fısıldardı sanki.
Her adımda sana rastlayacakmışım gibi,
Her köşede yüzünü arardım.
Kalbimin usulca sustuğu anlar,
Gözlerin gözlerime değmiş gibi.
Zaman durur, dünya susardı,
Bir tek sen konuşurdun içimde.
Kalbimin kırıldığı gün,
Gökyüzü bile eksik maviydi.
Gülüşüm yabancı kaldı bana,
Aynalar beni tanımaz oldu.
İnsan bazen bir insana sığınır,
Sonra o insan gider.
Geriye ne nefret kalır, ne öfke,
Yalnızca sessizce büyüyen bir özlem.
Ve anladım ki,
Bazı insanlar unutulmak için değil,
Kalbin en derin yerinde
Ömür boyu taşınmak için gelir.