Sen ve ben ertelerken hayatı,
Fırtınalar koptu sustuğumuz yerde.
Zaman çaldı elimizden en güzel vaadi,
Kavuşup seninle biz olamadık sevgili.
Dalgalar çekildi kıyılar tenha,
Bir yudum mutluluktu oysa dileğimiz.
Belki yarın diye kandık her sabaha,
Bir sürgün yerinde kaldı kalbimiz.
Şimdi bir gölgeyiz mazi ufkunda,
Söndü içimizin o yangın seli.
Bir kırık hatıra ömrün sonunda,
Kendimize geç kalmışız sevgili.
Sevim ela
Kayıt Tarihi : 26.05.2026 13:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!