Kırgınım herkese, kızamıyorum
Bir derdim var kimseye anlatamıyorum.
Sonu karanlık, hiç ışık yok,
Yürüyorum bir yolda sadece yürüyorum.
Sabah kalkıyorum gözler kan çanağı,
Bir kaç saat otobüste uyuyorum.
Karışmış gecem gündüze,
Ne yapacağım böyle bilmiyorum.
Bedenim yorgun, ruhum bitik,
Her adımımda dökülüyorum.
Ellerim cebimde, paramda bitmiş,
Belimi bir türlü doğrultamıyorum.
Bağcıklar yırtık, cüzdanım boş,
Bir vesikalık var ondan taşıyorum.
İyice hayırsız evlat oldum,
Sadece zararım, bir işe yaramıyorum.
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 23:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!