Yaralı Umut Şiiri - Muhammet Salih Zengin

Yaralı Umut

Geceye düşen yıldız gibi söndüm ben de
Kimsesiz sokaklarda adım yankılanır
Unutulmuş bir şarkı gibi yarım kaldım
Gözlerimde donmuş bir veda saklanır

Rüzgar alır götürür son kalan umudu
Boş bir odada çınlar yalnızlığın sesi
Yitirdiğim her şey içime gömülürken
Kalbimde açan tek çiçek kederdir şimdi

Sabahlar artık bana hiç selam vermez
Penceremden içeri girmez güneş bile
Anılar bir bıçak gibi saplanır içime
Her nefeste biraz daha eksilirim ben

Yollar uzar gider, dönülmez bir yere
Adım attığım her yer bomboş kalır
Sevda dediğin şey bir yalanmış meğer
Geriye sadece suskunluk bırakır