Yaralı Gönüller Şiiri - Kadir Aslandağ

YARALI GÖNÜLLER
Aşı tutmaz bazı gönüller Çürümüş içi,
kimi kurttan,kimi susuzluktan
Gözlerinden döker,birer birer yapraklarını

Kimini rüzgar savurur,kimini içine döker
Yaralı gönüllerin,yoktur merhemi
Kimi sözüyle vurur,kimi gözüyle
Bir katreye muhtaç iken bedeni
Kimi balta ile gelir,kimi testere ile

Güneş yakar zerresini,soğuk dondurur nefesini Kimine hasret gölgesi,kimine de meyvesi
Koca dünyaya açar da kollarını
Kendine ağlar,kaderine ağlar,kederine ağlar Kimsesiz,sahipsiz...narin gönüller