Yaralı Duygular Şiiri - Mustafa Han

Ayrılığın zehrini bal sanarak içtim ben,
Yüreğime kor düştü sessiz sessiz yandım ben.
Sensiz geçen ömrümü yaşamak mı sandım ben.
Ne vuslatın göründü ne de bitti intizar,
Yaralı bir kuş gibi çırpındı hep duygular,

Sensiz geçen geceler saymakla tükenmiyor,
Yıldızlara derdimi anlatsam dinlemiyor.
Sensiz ömrün yükünü yüreğim çekemiyor.
Ateşine pervane döndü garip bahtiyar,
Yaralı bir kuş gibi çırpındı hep duygular,

Hayalimde hatıran düştü gönül bağına,
Hasretini işledim ömrümün yaprağına.
Yokluğun ateş gibi düşüyor vicdanıma.
Silinmeyen yazıymış alnıma düşen karar,
Yaralı bir kuş gibi çırpındı hep duygular,

Bir selâmın uğruna ömür versem az gelir,
Adın geçse sadece bahar ile yaz gelir.
Sen gelirsen dünyada tüm eksikler az gelir,
Sensiz geçen her mevsim bana döndü poyrazlar,
Yaralı bir kuş gibi çırpındı hep duygular,

Kader bana gülmedi, sen de dönüp bakmadın,
Sevdam sana yetmedi, derdimi de duymadın,
Aşk dediler adına, ateşini yakmadın.
Ben kül oldum sonunda, sen kaldın hep bahtiyar,
Yaralı bir kuş gibi çırpındı hep duygular,

Ne baharım bahardı ne de yazım yaz oldu,
Ne umudum yeşerdi, ne de gönlüm haz oldu,
Sensiz geçen yıllarım bir uzun ayaz oldu.
Üşüyen hep ben oldum, ısınan hatıralar,
Yaralı bir kuş gibi çırpındı hep duygular,