Yar Benim Şiiri - Mustafa Han

Dert ocağı yandı gönül hanede
Yar izini saklar benim sinede
Yiğitliğim okunuyor namede
Ömrüm sensin, kaderimsin, yâr benim
Tahtım sensin, bahtım sensin, yar benim.

Kara kışta boran bana vız gelir
Yiğit olan dara düşse söz gelir
Mazlum için dökülen kan az gelir
Ömrüm sensin, kaderimsin, yâr benim
Tahtım sensin, bahtım sensin, yar benim.

Kılıç oldum zalimlere doğruldum
Hak yolunda çile ile yoğruldum
Eğilmedim, dimdik kaldım doğruldum
Ömrüm sensin, kaderimsin, yâr benim
Tahtım sensin, bahtım sensin, yar benim.

Bir söz verdim dönmedim ben sözümden
Hiç usanıp vazgeçmedim özümden
Kuvvet aldım anamın ak sütünden
Ömrüm sensin, kaderimsin, yâr benim
Tahtım sensin, bahtım sensin, yar benim.

Kader denen denizlerde yüzdüm ben
Acıların kadehini süzdüm ben
Her cefayı tebessümle çözdüm ben
Ömrüm sensin, kaderimsin, yâr benim
Tahtım sensin, bahtım sensin, yar benim.

Yar uğruna ömür verdim ses etmem
Bin yara da açsa yine pes etmem
Başkasını görüp başa taç etmem
Ömrüm sensin, kaderimsin, yâr benim
Tahtım sensin, bahtım sensin, yar benim.