Yaralama Şiiri - Kasım Kobakçı

Hisleri, usulca dök gecelere,
Sivri dilli olarak, yaralama,
Fısılda hüznünü, hep hecelere,
Kötü lisan kurarak, yaralama.
*
Parlak fikirleri, zihninde yaşat,
Zalimi kapından, uzağa fırlat,
Masum dilekleri, bağrında kuşat,
Ağır cümle kurarak, yaralama.
*
Rüzgarlar eserken, pencerelerden,
Kuşlar uçuyorken, minarelerden,
Işıklar sızarken, şelalelerden,
Çirkin cümle kurarak, yaralama.
*
Sessiz ormanlarda, ceylan uyurken,
Karlı zirvelerde, aslan yürürken,
Mavi denizleri, dalga bürürken,
Zalim cümle kurarak, yaralama.
*
Yağmurlar yağarken, toprak ıslanmış,
Sararan yapraklar, kire bulanmış,
Ağaçlar kökünden, pasla donanmış,
Acıtıcı dillerle, yaralama.
*
Uzak diyarlarda, kervanlar gezsin,
Hain düşmanları, yiğitler ezsin,
Mahzun türküleri, ozanlar dizsin,
Vurucu nidalarla, yaralama.
*
Derin uykularda, rüyalar benim,
Sessiz sokaklarda, adımlar benim,
Soğuk rüzgarlarda, titreyen tenim,
Kaba lisan kurarak, yaralama.
*
Mevsimler dönerken, yeşeriyor dal,
Petekler içinde, tatlılaşır bal,
Irmaklar coşarken, akıntıda kal,
Fena lisan kurarak, yaralama.
*
Sabah saatinde, serinlik yaman,
Karlı zirvelerde, tütüyor duman,
Çaresiz insanlar, arıyor derman,
Merhametsiz olarak, yaralama.
*
Uçsuz bucaksızdır, kurulan hayat,
Tembellik yapmadan, atını donat,
Enginlerde uçar, çırparak kanat,
Acımasız olarak, yaralama.
*
Masmavi nehirler, denize aksın,
Yıldızlar, uzaydan fenerler yaksın,
Geceler boyunca, şimşekler çaksın,
İnsafsızca vurarak, yaralama.