Yaprakları Takvimin Şiiri - Utkan Çamurcu

Sonsuzluk ne saçma şeydir,
Aşk ne boştur.
Sevgi, tutsaklık; inanmıyorum, hepsi boş...

Eylül’ü Ekim’e bağlıyordu yaprakları takvimin;
Gördüm, durdum,
Sonra uzun uzun düşündüm:
Ne kadar da boş ve bir o kadar saçmaymış geçenler aklımdan.

Gözlerinde gördüm sonsuzluğu, anlamlı geldi.
Dudaklarında tattım aşkı, hoşuma gitti.
Ellerinde hissettiğim tutsaklık, bağımlı yaptı.
Bir sen gerekmiş bana, anlatmaya ve de öğretmeye.

Yaprakları takvimin anlattı sevinci.
Özlem biriktirdi yaprakları bazen, yığınla.
Bazen istemedim kopartmayı yaprakları,
Bazen kopartasım gelir, yokluğunda,
Hepsini takvim yapraklarından;
Geçsin günler çabucak...