Seneler önce iki fidan diktim bahçeye.
Onca zaman sonra öğrendim ki
Aşk büyütmüşler aralarında;
Habersiz, gizliden.
Her su verişimde daha bir hevesle uzamışlar, büyümüşler.
Nedenini sonra anladım:
Meğer kavuşmaları, sarılmaları için
Seneler geçmesi, büyümeleri gerekirmiş.
Büyüsünler ki sarsın kolları birbirlerini,
Kavuşsun dalları.
Sonra yine düşündüm;
Acır mı, acıtır mı?
Ardından seni düşündüm;
Mutlu oldum.
Senelere gerek yoktu,
Az kalmıştı seni sarmaya, öpmeye.
Zor değildi aşkımız;
Şanslıydık yani biz.
Tekrar düşündüm,
Ve gittim ağaçlara su verdim.
Kayıt Tarihi : 31.10.2006 19:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Öyle bi zamandı ki bu şiiri yazdığım an; Neye baksam şiir oluyordu.Deniz kenarında bir çay bahçesinde otururken iki çam ağacı gördüm yan yana ve aklıma bir anda geliverdi...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!