Kardelenler gibi büyüdükçe başını eğebilen biri
ilkbaharda yaprakdökümü,
yaşanmaz sanılan bir an,
beklenmeyen, esmez denilen bir rüzgar,
ve yerdeki yaprakları koskoca çınarın.
bülbüllerin ötüştüğü dallarda,
şimdi ne bir kuş, ne de cıvıltı,
suskun, sessiz, hüzünlü bir bekleyiş...
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta