Kardelenler gibi büyüdükçe başını eğebilen biri
ilkbaharda yaprakdökümü,
yaşanmaz sanılan bir an,
beklenmeyen, esmez denilen bir rüzgar,
ve yerdeki yaprakları koskoca çınarın.
bülbüllerin ötüştüğü dallarda,
şimdi ne bir kuş, ne de cıvıltı,
suskun, sessiz, hüzünlü bir bekleyiş...
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta