Yaprak Şiiri - Mihrimah Sultan

Bir yaprak düştü suya aniden,
Sürüklendi uzaklara tek başına.
Nereye gittiğini bilmeden, ürkerek;
Narin, savunmasız ve kimsesiz.

Su sürüklüyordu onu, bilinmezdi.
Yuvasından, ağaçtan düşmüştü suya.
Canı yanmıştı dalından koparılmak;
Kahretmişti onu.

Ne kadar istemese de gidiyordu,
Bir çare, bir korkuyla, bir panikle.
Sadece gökyüzünü görerek akıyordu,
Suyla sürüklenerek.